عکس منظره - صفحه 5 از 23 - منظره فصل مختلف

برپایی ژوژمان لباس در مرکز آموزش جهاد دانشگاهی هنر-عکس منظره

برپایی ژوژمان لباس در مرکز آموزش جهاد دانشگاهی هنر

چگونه می‌توانیم دیپلم مجدد بگیریم؟-عکس منظره

آفتاب‌‌نیوز :

برخی افراد بعد از اینکه دیپلم می‌گیرند به دلایل مختلف دوست دارند در رشته‌ای به غیر از رشته‌ای که تحصیل کرده‌اند، دیپلم بگیرند اما آیا این امکان وجود دارد؟

نظام آموزشی ایران برای اینگونه افراد قوانینی دارد که بر اساس آن می‌توانند برای اخذ دیپلم مجدد اقدام کنند؛ در اجرای ماده 79 آیین‌نامه آموزشی دوره دوم متوسطه شیوه نیم‌سالی – واحدی (بزرگسالان، آموزش از راه دور، ایثارگران و داوطلبان آزاد داخل کشور) دارندگان دیپلم نظام جدید و یا نظام قدیم،‌ در صورت تمایل و اخذ دیپلم مجدد (در رشته غیرمتناظر) شاخه‌های نظری یا کاردانش، با مراجعه به ادارات آموزش و پرورش شهرستان، منطقه و ناحیه محل تحصیل خود صرفا به صورت داوطلب آزاد، می‌توانند به دو روش برای اخذ دیپلم مجدد اقدام کنند.

روش اول: متقاضیان دریافت دیپلم غیرمتناظر در شاخه نظری

این قبیل از افراد باید در امتحانات تمام دروس پایه دوازدهم رشته موردنظر شرکت کرده و در صورت کسب نصاب قبولی، دیپلم غیرمتناظر با رشته تحصیلی خود را دریافت کنند و دروس پایه‌های دهم و یازدهم با درج علامت ضربدر (قبولی بدون نمره با ثبت کد 96 در رایانه) از آنان پذیرفته می‌شود.

معدل کتبی این افراد براساس نمرات مکتسبه از دروس نهایی و معدل کل آ‌نان براساس نمرات تمام دروس پایه دوازدهم اعم از نهایی و غیرنهایی مطابق ضوابط سنجش و ارزشیابی پیشرفت تحصیلی، آیین‌نامه آموزشی دوره متوسطه شیوه نیم‌سالی- واحدی بزرگسالان محاسبه می‌شود.

روش دوم: متقاضیان دریافت دیپلم غیرمتناظر در شاخه کاردانش

متقاضیان دریافت دیپلم غیرمتناظر در شاخه کاردانش می‌توانند به یکی از دو شیوه توضیح داده شده برای دریافت دیپلم اقدام کنند:

روش اول: فارغ‌التحصیلان دوره‌های شش ساله و چهارساله متوسطه، چنانچه متقاضی اخذ دیپلم دوره دوم متوسطه در شاخه کاردانش باشند باید نسبت به ارائه دروس مهارتی (شایستگی‌های فنی) و گذراندن دروس شایستگی‌های غیرفنی رشته موردنظر و نیز دروس تعلیمات دینی (دینی،‌ قرآن و اخلاق) 3 و عربی و زبان قرآن 3 مبادرت کرده و در صورت کسب نصاب قبولی، دیپلم با معدل دریافت کنند.

روش دوم: فارغ‌التحصیلان دوره‌های سه ساله نیم‌سالی- واحدی و سه ساله سالی – واحدی متوسطه، چنانچه متقاضی اخذ دیپلم دوره دوم متوسطه در شاخه کاردانش باشند باید نسبت به گذراندن تمام دروس پایه دوازدهم رشته مورد نظر و اخذ گواهینامه‌های دروس مهارتی (شایستگی‌های فنی) و گذراندن دروش شایستگی‌های غیرفنی رشته مورد نظر مبادرت کرده و در صورت کسب نصاب قبولی، دیپلم با معدل دریافت کنند.

آیا هر روز خودروها را می‌خوریم؟-عکس منظره

آفتاب‌‌نیوز :

میکروپلاستیک‌ها بعنوان آلودگی وسایل نقلیه کمتر مورد بحث و تحقیق قرار گرفته‌اند. هر راننده‌ای معمولا لاستیک و چرخ خودروی خود را بازبینی می‌کند تا در صورت خردگی و سائیدگی تعویض شود؛ اما کمتر کسی از خود پرسیده خرده‌های لاستیک را کجا ریخته است.

براساس تحقیقی که اخیرا موسسه فراونهوفر در مونیخ انجام داده است، تنها در آلمان حدود ۳۳۰ هزار تن در سال “میکروپلاستیک” به طبیعت رها شده است.

میکروپلاستیک به ذره‌های پلاستیکی گفته می‌شوند که قطری برابر ۵ میلی‌متر و یا کوچکتر داشته باشند.

این تحقیق بزرگترین عامل ایجاد کننده میکروپلاستیک را لاستیک خودرو عنوان کرده است. براساس این تحقیق کفش هم نقش مهمی در آلودگی ایفا می‌کند.

میکروپلاستیک‌ها اگرچه از طریق هوا استشمام می‌شوند اما با شسته شدن از طریق باران به آبها راه یافته و از طریق خوراک‌های دریایی می‌توانند وارد رژیم غذایی انسان شوند.

تخمین زده می‌شود که حدود ۲۵۰ میلیون تن پلاستیک تا سال ۲۰۲۵ وارد اقیانوسها شود.

مطابق مطالعه “فراونهوفر”، میکروپلاستیک‌ها بطور عمده از طریق آب باران به محیط زیست منتقل می‌شوند. بعنوان مثال با آب باران خرده‌های لاستیک نه تنها به سیستم فاضلاب ریخته می‌شوند بلکه تقریبا در همه جا جاری می‌شوند. اگرچه وسایل تصفیه فاضلاب می‌توانند تا ۹۵ درصد از میکروپلاستیک‌ها را جذب کنند اما پس از استفاده از لجن فاضلاب در کشاورزی این مواد می‌توانند دوباره به محیط زیست بازگردند.

منابع اصلی دیگر عبارتند از دفع زباله، سایش سطحی جاده‌ها و یا موادی که از ساختمان سازی منتشر می‌شوند. در لوازم آرایشی، محصولات بهداشتی مانند شامپوها و در الیاف مصنوعی پوشاک نیز پلاستیک بکار می‌رود .

دکتر ساموئل روش، محقق مرکز تحقیقات شیلاتی وزارت کشاورزی آلمان می‌گوید: “تحقیقات کمی انجام شده‌ که میکروپلاستیک‌ها را در نوشیدنی‌ها و مواد غذائی ردیابی می‌کنند. این مواد به میزان بسیار کم دیده شدند بنابراین تهدیدی برای سلامت انسان محسوب نمی‌شوند.”

اما رزماری اچ. وارینگ پزوهشگر سم‌شناسی در دانشگاه بیرمنگام در تحقیق اخیرش نشان داده است که “نانوپلاستیک‌ها” که به مراتب کوچکتر از میکروپلاستیک‌ها هستند، از آنها سمی‌ترند و راحت‌تر هم جذب شده و ممکن است در مغز، کبد و بقیه بافت‌های جانوران آبزی انباشته شوند.

رزماری وارینگ به تغییرات رفتاری ماهی‌ها و میگوها بعنوان سندی بر صحت این فرضیه اشاره می‌کند. آنها کندتر از معمول غذا می‌خورند و علاقه‌ای به جستجو در محیط اطراف نشان نمی‌دهند.

او می‌گوید: “حتی اگر ورود این مواد به غذای روزانه انسان بعید به نظر برسد، اما تحقیقات تاثیر سمی آنها بر سیستم عصبی مرکزی و سیستم تولید مثل را ثابت کرده‌ است.”

رزماری وارینگ توضیح داد: “به تناسب میزان تماس با این مواد، این ذرات می‌توانند براحتی وارد بدن ما شوند اما از مانع خون-‌مغزی رد نشوند.”

مانع خون-مغزی تعیین می‌کند که چه موادی اجازه عبور از خون به مغز را داشته باشند.

وارینگ می‌گوید: “وقتی این مواد وارد بدن شوند برحسب اندازه‌شان جذب یا بدون تاثیرجانبی دفع می‌شوند. فعلا به نظر می‌رسد که ذرات بزرگ‌تر به عمق اندام‌ها نفوذ نمی‌کنند و اگر هم چنین شود کمی التهاب موضعی یا خراش بافتی ایجاد کنند.”

ماهیچه‌ها از بافت‌هایی هستند که برای جذب میکروپلاستیک آمادگی دارند چون دقیقا باندازه ملکولهایی سازنده این بافتها هستند.

او می‌گوید: “نانوپلاستیک‌ها که کوچکتر از یک هزارم میلی‌متر هستند به احتمال زیاد می‌توانند از غشای سلولی عبور کنند. آنچه ما تاکنون دریافتیم اینست که نانوپلاستیک‌ها می‌توانند با پروتئین‌ها، چربی‌ها و کربوهیدراتها در بدن تعامل پیدا کنند.”

موسسه فراونهوفر سایش کفش را در جایگاه هفتم قرار داده است.

در آلمان هر نفر در سال حدود صد گرم میکروپلاستیک از کفش خود منتشر می‌کند. برای تخمین این میزان اطلاعات کمی در اندازه‌گیری‌ها وجود دارد. بنابراین محققان تعداد کل کفش‌های فروخته شده در آلمان را مورد بررسی قرار دادند. میانگین اندازه کفش، منطقه فروش آن و پنج جفت کفش برای هر نفر در سال در محاسبات در نظر گرفته شد.

اما ساموئل روش پژوهشگر وزارت کشاورزی آلمان می‌گوید: “آنچه مردم از آن غافل هستند مقدار تماس روزانه‌شان با پلاستیک‌ها و میکروپلاستیک‌هاست. آنچه محققان را نگران کرده است پی‌اوپی یا افزودنی‌های خطرناکی است که در پلاستیک‌ها وجود دارند.”

افزودنی‌های پلاستیک‌ها که از آنها به پی‌اوپی یا آلاینده‌های پایدار آلی نام برده می‌شود، ترکیباتی ارگانیک هستند که طی هیچ پروسه شیمیایی، زیستی و یا نوری تجزیه نمی‌شوند. این ترکیبات به دلیل اثرات خطرناک بر سلامتی انسان از سال ۲۰۰۱ طبق کنوانسیون استکهلم ممنوع و یا با استفاده محدود اعلام شده‌اند.

از آلاینده‌های پایدار آلی در آفت‌کش‌ها، حلال‌ها، دارو‌ها و بعنوان بالابرنده درجه احتراق در صنعت نساجی و همچنین در پلاستیک‌ها استفاده میشود. این مواد که از ابتدای قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفته‌اند گفته می‌شود در سال ۲۰۱۶ به میزان دو و نیم میلیون تن در دنیا رسیده‌اند.

با استشمام و یا خوردن، این ترکیبات در بافت‌های چربی، مغز و کبد ذخیره می‌شوند و یا از طریق شیر و تخم‌گذاری به نسل‌های بعدی انتقال می‌یابند؛ و تمایل زیادی به دور شدن از محل انتشارشان و رفتن به سمت مناطق سرد یعنی قطب و آلپ دارند.

به گمان ساموئل روش، میکروپلاستیک‌هایی که وارد بدن ماهی‌ها می‌شوند در اندام‌های داخلی و مغز آنها باقی می‌مانند و بنابراین مورد استفاده انسان قرار نمی‌گیرند.

این تحقیق در مجله معروف هلندی الزویر منتشر شده و نتیجه گرفته است که اگرچه اطلاعاتی درباره اثرات مضر پلاستیک وجود دارد، اما خطر مواد زائد و میکروپلاستیک‌ها صرفا به میزان استفاده از پلاستیک مربوط می‌شود.

در این مقاله آمده: “برای تولید انواع مختلف پلاستیک موجود در بازار، این صنعت‌ از افزودنی‌های زیادی از جمله پی‌اوپی استفاده میکند. محصولات پلاستیکی حاوی انواع زیادی از زنجیره‌های پلی‌مری و همچنین پس‌مانده‌های مونومری و موادی هستند که در طول پروسه تولید حتی بدون قصد قبلی و سهوا باقی مانده‌اند. بطور کلی دههاهزار نوع ماده شیمیایی در محصولات پلاستیکی وجود دارد که پرداختن به خطرات و مضرات آنها از توان این مقاله خارج است.”

ریست و همکاران تاکید می‌کنند که چون امکان تمرکز متناسبی بر میزان میکروپلاستیک در محصولات غذایی فردی وجود ندارد، پس بحث درمورد اثرات پلاستیک بر سلامت انسان نامتوازن است.

تحقیق نشریه الزویر خاطرنشان می‌کند که برای رسیدن به یک نتیجه متعادل‌تر تحقیقات بیشتری دراین مورد لازم است.

ریست در بند مربوط به میکروپلاستیک‌ها در غذاهای دریایی می‌نویسد: “با وجود اینکه رسانه‌ها و نهاد‌های غیردولتی زیادی به موضوع میکروپلاستیک‌ها در مواد غذائی پرداخته‌اند، اما هیچ تحقیقی در رد و یا قبول این امر وجود ندارد. “

علاوه بر غذاهای دریایی در آبجو، عسل، شکر، نمک و آب آشپزخانه و آب بطری نیز احتمال وجود میکروپلاستیک گزارش شده است. اما این مجله تاکید می‌کند که میزان مصرف این مواد در سال توسط یک نفر به تعداد ذرات موجود در غذا مربوط میشود که بین ۳۷ تا هزار ذره برای نمک و ۴ هزار ذره در مورد آب آشپزخانه تخمین می‌زنند.

مقاله ریست و همکاران به اشتباهات و ناموفق بودن روش تحقیق مطالعات مختلف انجام شده اشاره می‌کند و اشتباه در زود رسانه‌ای شدن نتایج این تحقیقات.

اما بر کسی پوشیده نیست که هنوز برای تجزیه پلاستیک چه با افزدونی‌های خطرناک غیرمجاز و چه بدون آن، راه حلی کشف نشده است.

در سال ۲۰۱۶ مجله ساینس مقاله یوشیدا و همکارانش را از موسسه تکنولوژی کیوتو منتشر کرد که در آن به توانایی یک باکتری در تجزیه پلاستیک پرداخته شده بود. این مقاله آورده است باکتری Ideonella sakaiensis می‌تواند در شرایط آزمایشگاهی پلاستیک را تجزیه کند.

ساموئل روش می‌گوید: “من فکر نمی کنم بشود همیشه از این باکتری برای تمیز کردن محیط زیست از بقایای پلاستیکی استفاده کرد. بیش از حد از انواع پلیمر وجود دارد و پیامدهای آن برای محیط قابل پیش بینی نیست. در حقیقت، من فکر نمی کنم هیچ راهی برای حذف میکروپلاستیک‌ها وجود داشته باشد. “

او ادامه می‌دهد: “ما باید در جلوگیری از انتشار پس‌مانده‌های پلاستیکی و پی‌اوپی در محیط تمرکز کنیم و تحقیقات بیشتری را برای درک تاثیر پلاستیک بر ارگانیسم‌ها انجام دهیم و نه تنها در مورد آبزیان؛ میکروپلاستیک‌ها در محیط های زمینی نیز مشکل ایجاد می‌کنند.

بازتعریف تربیت جنسی در یک نشست تخصصی-عکس منظره

نشست «بازتعریف تربیت جنسی از منظر فقهی، حقوقی، جامعه‌شناسی و روان‌شناسی» دوشنبه در دانشگاه الزهرا (س) برگزار می‌شود.

به گزارش ایسنا، نشست «بازتعریف تربیت جنسی از منظر فقهی، حقوقی، جامعه‌شناسی و روان‌شناسی» دوشنبه (۲۰ خرداد ماه) ساعت ۱۰ و ۳۰ دقیقه در دانشگاه الزهرا (س) برگزار می‌شود.

محسن بدره (عضو هیأت علمی گروه مطالعات زنان دانشگاه الزهرا)، افروز افشاری (عضو هیأت علمی گروه روان‌شناسی دانشگاه الزهرا)، زهرا راستی (عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق (ع) و عضو هیأت مدیره انجمن علمی فقه و حقوق خانواده ایران) و معصومه مظاهری (عضو هیأت علمی دانشگاه مطهری و عضو هیأت مدیره انجمن علمی فقه و حقوق خانواده ایران) در این نشست سخنرانی خواهند کرد.

این نشست در سالن پژوهشکده ساختمان خوارزمی دانشگاه الزهرا (س) برگزار خواهد شد.

انتهای پیام

هدف ما از رفتن به ماه نجات زمین است-عکس منظره

آفتاب‌‌نیوز :

به نقل از دیلی‌میل،”جف بزوس” در سخنرانی مراسم افتتاحیه کنفرانس “Re:MARS” در لاس وگاس راجع به نقش شرکت “بلو اوریجین” در آینده اکتشافات فضایی اعلام کرد که این شرکت نقشی بزرگ را در این عرصه ایفا خواهد کرد.

چندی پیش، بزوس از فرودگر قمری “بلو اوریجین”(Blue Origin) به نام “بلو مون”(Blue Moon) که برای نشستن بر سطح ماه طراحی شده است، رونمایی کرد.

این فرودگر از برنامه‌های اصلی این شرکت برای انجام مأموریت‌های فضایی و اکتشافات سطح ماه است.

شرکت “بلو اوریجین” معتقد است که می‌تواند دولت آمریکا را تا سال ۲۰۲۴ به هدفش که بازگشت به ماه است برساند.

این شرکت به دنبال ساخت زیرساخت‌های سطحی بر روی ماه است تا کارآفرینان بتوانند کسب و کار فضایی خود را در آنجا راه اندازی کنند. بزوس در مورد امکان استفاده از منابع انرژی ماه و ارسال آن به زمین صحبت کرد، چرا که معتقد است ما در آینده مجبور به انجام این کار خواهیم بود.

پیش از این بزوس گفته بود که ماه، مکان خوبی برای استخراج است، چرا که به دلیل گرانش پایین‌تر، ۲۴ برابر انرژی کمتری برای استخراج مواد از سطح آن نسبت به زمین صرف می‌شود.

طی این سخنرانی، یک فعال حوزه حقوق حیوانات از بزوس پرسید: چرا “بلو اوریجین” روی بازگشت به ماه تمرکز کرده است؟

بزوس در پاسخ گفت: به نظرم دلیل رفتن ما به فضا نجات زمین است.

وی ادامه داد، ما قصد داریم این تمدن بشری را در فضا توسعه دهیم. که البته من درباره اقدامی صحبت می‌کنم که نوادگان ما و نوادگان آن‌ها، این امر را تحقق خواهند بخشید.

زیرا این چیزی نیست که این نسل قادر به انجام آن باشد. ولی ما نیاز داریم که صنایع سنگین را از زمین به فضا منتقل کنیم.

بزوس افزود، برای اکتشافات فضایی انسان‌ها نیازمند توسعه زیرساخت‌های لازم هستند که بلو اوریجین می‌تواند این زیرساخت‌ها را تأمین کند.

در این مراسم همچنین از بزوس سوال شد که آیا مراکز اجرایی شرکت آمازون روی ماه هم احداث خواهند شد؟

بزوس پاسخ داد: سوال بسیار خوبی پرسیدید. ولی من هیچ‌گاه راجع به این موضوع فکر نکرده‌ام.

 

درختان تغییر جنسیت می‌دهند!-عکس منظره

آفتاب‌‌نیوز :

به نقل از نیوساینتیست، پژوهش جدیدی که در ” دانشگاه راتگرز”(RU) آمریکا انجام شده، نشان می‌دهد که درختان می‌توانند جنسیت خود را در هر فصل تغییر دهند.

پژوهشگران در بررسی گونه‌ای از درختان افرا موسوم به “افرای راه‌راه”(striped maple) دریافتند که این درختان، جنسیت خود را در هر فصل تغییر می‌دهند و تمایل آنها نیز بیشتر به جنس نر است؛ در نتیجه بیشتر این درختان هنگامی می‌میرند که جنسیت آنها به ماده تغییر می‌کند.

“جنیفر بلیک ماهود”(Jennifer Blake-Mahmud)، پژوهشگر دانشگاه پرینستون که چرخه زندگی افرای راه‌راه را بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ بررسی کرده است، گفت: ما به موضوع تغییر جنسیت درختان مشکوک بودیم زیرا تغییر جنسیت در میان گیاهان، بسیار به ندرت رخ می‌دهد.

بلیک طی سال‌های سپری شده برای این پژوهش، ۴۵۷ درخت افرای راه‌راه را در هر بهار مورد بررسی قرار داد. او در این مدت، قطر درختان را اندازه‌گیری کرد، شرایط برگ‌ها و شاخه‌ها تحلیل و همچنین جنسیت آنها را ثبت کرد.

وی افزود: من در این پژوهش، جنسیت درختان متفاوتی را تعیین کردم و دریافتم که جنسیت ۵۴ درصد این درختان، طی یک دوره چهار ساله تغییر می‌کند و یک چهارم آنها، جنسیت خود را حداقل دو بار تغییر می‌دهند.

داده‌های گردآوری شده بلیک و مقایسه آنها با نظریه‌های پیشین نشان داد که درختان سالم، بیشتر به نر بودن تمایل دارند و اندازه درخت، بر جنسیت آن اثر نمی‌گذارد. بلیک دریافت که میزان رشد درختانی که برای چند سال ماده باقی می‌مانند، کاهش می‌یابد و ۷۵ درصد درختان مرده، پیش از مرگ خود، گل‌های ماده داشته‌اند.

وی در این باره گفت: تغییر جنسیت، موضوع بسیار قابل توجهی است. هنگامی که یک درخت مرده را می‌بینم و به داده‌های ثبت شده خود مراجعه می‌کنم، می‌بینم که جنسیت درخت طی سال قبل، تقریباً همیشه ماده بوده است.

دلیل ضعیف‌تر بودن درختان ماده هنوز مشخص نیست. یکی از دلایل احتمالی می‌تواند این باشد که درختان ماده برای تولید دانه، به مواد مغذی بیشتری نیاز دارند و این موضوع برای آنها چالش‌برانگیز است اما شاید این امکان نیز وجود داشته باشد که درخت هنگام مرگ، جنسیت خود را به ماده تغییر می‌دهد تا آخرین تلاش خود را برای انتقال ژن به نسل بعد انجام داده باشد.

بلیک ادامه داد: در این گونه از درختان، معمولاً جنس نر بیش از جنس ماده وجود دارد. درخت ماده، شانس بیشتری برای تولید مثل دارد؛ در نتیجه درختان هنگام مرگ تمایل دارند تا جنسیت خود را به ماده تغییر دهند.

این پژوهش، در مجله “Annals of Botany” به چاپ رسید.

احتمال برخورد یک سیارک با زمین در شهریور ماه-عکس منظره

آفتاب‌‌نیوز :

به نقل از استاندارد، ستاره شناسان هشدار می دهند که احتمال برخورد یک سیارک با زمین در شهریور ماه وجود دارد. ابعاد این سیارک به اندازه یک زمین فوتبال است.

سیارک یادشده به شکل یک صخره بزرگ است و ستاره شناسان می گویند احتمال برخورد آن به زمین یک در هفت هزار است.

زمان این برخورد بر مبنای محاسبات انجام شده توسط ستاره شناسان روز 9 سپتامبر و در ساعت 7:03 دقیقه بامداد خواهد بود. آژانس فضایی اروپا در حال تحقیقات دقیق تر در مورد این رخداد است.

قطر این سیارک که به 2006QV89 شهرت دارد، در حدود 40 متر بوده و در حال حاضر در فاضله 4.2 میلیون مایلی کره زمین قرار دارد، اما در حال حرکت به سمت کره زمین است. صخره یادشده اولین بار در آگوست سال 2006 کشف شد.

اگر چه برخورد سیارک ها با کره زمین به عات ذوب آنها در جو کره زمین معمولا به ندرت رخ می دهد، اما این رویداد پیش از این چند بار رخ داده است. به عنوان مثال در سال 1908 یک سیارک در جنگل های منطقه Pokamennaya Tunguska روسیه سقوط کرد و خسارات قابل توجهی به بار آورد.

تحریم‌های آمریکا چگونه تبعات منفی ناشی از تغییرات اقلیمی در ایران را تشدید خواهد کرد؟-عکس منظره

“مجازات تحریمی علیه ایران نوعی نقض حقوق بشر شهروندان ایرانی است”

آفتاب‌‌نیوز :

سرویس اجتماعی- اندیشکده امریکایی “شورای آتلانتیک” در مقاله‌ای با اشاره به تاثیرات منفی تحریم‌های امریکا بر حفاظت از محیط زیست و مقابله با تبعات تغییرات اقلیمی می‌نویسد: “تصویر یوز آسیایی در سال 2014 میلادی بر روی لباس اعضای تیم ملی فوتبال ایران در سال 2014 میلادی در مسابقات جام جهانی نقش بسته بود که نمادی از غرور و افتخار ملی برای ایرانیان محسوب می‌شود. ایران سال‌هاست که تلاش کرده تا جمعیت این گونه رو به انقراض را حفظ کند. با این حال، متاسفانه با موانع داخلی و خارجی مواجه شده است.

به گزارش آفتاب‎نیوز؛ در ادامه این گزارش آمده است: مقابله با تغییرات اقلیمی در ایران موضوع تازه‌ای نیست. اشتیاق به توسعه زیرساخت‌ها و فناوری در ایران همراه با سوداوری سریع اقتصادی سبب شده تا دولت‌های ایران توجه زیادی به وضعیت محیط زیست نداشته باشند. در مقیاس بین المللی، تحریم‌های بیشتر امریکا مانع از تلاش ایران برای مقابله با آثار و تبعات تغییرات اقلیمی می‌شوند. ایران نیازمند مجموعه راهکارهایی برای مقابله با تغییرات اقلیمی است که یکی از آن‌ها ارزیابی مجدد در شیوه‌های مدیریت منابع است که از طریق کانال‌های بین المللی تقویت می‌شود”.

این اندیشکده در ادامه با اشاره به تلاش ایران برای مقابله با تبعات منفی تغییرات اقلیمی بر محیط زیست می‌نویسد: “از دهه 90 میلادی به این سو، ایران از خشکسالی‌های شدید و کاهش منابع آبی رنج می‌برد. خشکسالی بر حوزه‌های اجتماعی و اقتصادی ایران تاثیر منفی گذاشته است. همراه با آن سوء مدیریت منابع، ساختارهای ناکارآمد و وجود ذینفعان و منافع رقابتی فضایی را برای فساد ایجاد کرده است. در حال حاضر، وضعیت تغییرات اقلیمی در ایران به عنوان یک مسئله در حوزه امنیت ملی طبقه‌بندی می‌شود. وابستگی ایران به آبهای زیرزمینی و خشک شدن دریاچه‌ها و رودخانه و کاهش کیفیت آب چالش‌های زیادی را برای ایران ایجاد کرده‌اند. بیابان‌زایی‌ها باعث می‌شوند تا طوفان‌های گرد و غبار شهرها را در بر گیرند و بر کیفیت هوا تاثیر منفی گذاشته شود. به خصوص در بخش‌های شرقی ایران که طوفان‌های گرد و غبار سالانه زیادی روی می‌دهد و به عنوان بادهای 120 روزه شناخته می‌شوند. برخی گزارش‌ها نشان می‌دهند این طوفان‌ها حتی می توانند به مرز افغانستان، جایی که سربازان امریکایی مستقر هستند نیز برسد. گرمای شدید در ایران بسیاری را مجبور می‌کند یا در دمای خطرناک کار کنند و یا آنکه درآمدشان را از دست دهند. در سال 2017 میلادی، دمای هوا در اهواز به 129 درجه فارنهایت رسید. باید توجه داشت که گرمترین رکورد ثبت شده درباره دمای جهان 134 درجه بوده است که در دره مرگ کالیفرنیا در سال 1913 میلادی ثبت شده بود. کیفیت هوا و شرایط ناشی از تغییرات اقلیمی در ایران به دلیل تحریم‌های امریکا بدتر می‌شود چرا که دولت ایران مجبور می‌شود سوختی با کیفیتی ضعیف‌تر را تولید کند. ایران برای تامین بنزین مورد نیاز 26 میلیون خودروی موجود در آن کشور کارخانه‌های پتروشیمی را به پالایشگاه تبدیل کرده است تا در فرایندی هزینه‌بر و ناکارامد سوخت مورد نیاز داخلی را تامین کند. در این میان، بنزین با کیفیت پایین تولیدی به دلیل عدم توانایی ایران در واردات مواد اولیه با کیفیت باعث می‌شوند تا نرخ ابتلا به بیماری‌هایی چون آسم، سرطان ریه و سکته در ایران افزایش یابند”.

اندیشکده “شورای اتلانتیک” در ادامه می‌نویسد: “دولت ایران بارها و بارها تغییرات اقلیمی و تهدید متوجه از سوی آن را یاداوری کرده است. پیش از برگزاری نشست اقلیمی پاریس در سال 2015 میلادی، رهبری ایران تاکید کردند که باید با تهدیدات زیست محیطی مانند بیابان‌زایی، خشکسالی و الودگی ناشی از ریزگردها مقابله و آن را مدیریت کرد. ایران طبق تعهد بین‌المللی خود متعهد به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای به میزان 12 درصد و تخصیص 5 میلیارد دلار برای تلاش در راه تحقق این تعهد شده است. ایران تا زمانی که تحریم‌ها دوباره اعمال نشده بودند در حال کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای خود به میزان 4 درصد بود. مقابله با تحریم‌ها کار ایران برای رسیدن به این هدف را دشوارتر ساخت. محدودیت‌های مالی بیشتر شدند و علاقه شرکت‌های سرمایه‌گذاری خارجی برای سرمایه‌گذاری در بخش انرژی خورشیدی و بادی و حوزه آب ایران کاهش یافت. برای مثال، شرکت انرژی‌های تجدیدپذیر بریتانیایی Quercus از تصمیم خود برای سرمایه‌گذاری 570 میلیون دلاری در پروژه انرژی خورشیدی در ایران صرفنظر کرد و شرکت‌هایی چون زیمنس گفتند که هیچ‌گونه معامله‌ای با ایران نخواهند داشت. در عرصه بین المللی نیز نهادهایی چون بانک جهانی از خود سلب مسئولیت نشان داده‌اند و وام تازه‌ای را به ایران ارائه نکرده‌اند تا نشان دهند که خود را با تحریم‌های امریکا علیه ایران سازگار ساخته‌اند”.

این اندیشکده در ادامه می‌نویسد: “سازمان ملل متحد تاکید کرده که توجه به مسئله تغییرات اقلیمی یکی از مولفه‌های توجه به حقوق بشر است. تغییرات اقلیمی امنیت محصولات غذایی در ایران را کاهش می‌دهد و سبب کاهش تولیدات کشاورزی می‌شود و کشاورزان به درآمدهای جایگزینی چون قاچاق مواد مخدر فکر خواهند کرد. در نتیجه، مجازات تحریمی علیه ایران نوعی نقض حقوق بشر شهروندان ایرانی است. واقعیت آن است که تغییرات اقلیمی موقعیتی منحصر به فرد را برای مشارکت در اختیار ایران و امریکا قرار می‌دهند که سود آن به سیاره زمین خواهد رسید. اگر دولت امریکا می‌خواهد از مردم ایران حمایت کند باید سیاست‌هایی که از توسعه ایران و کمک‌های بین المللی به آن کشور جلوگیری می‌کنند را کنار گذارد. به نظر می‌رسد دولت فعلی امریکا با خروج از موافقتنامه اقلیمی پاریس و نگاه خاصی که به ایران دارد چنین اراده‌ای را نخواهد داشت”.

کاربران گوشی‌های هواوی از واتس‌اپ و اینستاگرام محروم می‌شوند؟-عکس منظره

آفتاب‌‌نیوز :

بعد از آنکه دولت ترامپ فهرست جدیدی از شرکت‌های ممنوعه برای تجارت با ایالات متحده را اعلام و منتشر کرد که در آن نام شرکت چینی هوآوی به عنوان بزرگ‌ترین توسعه دهنده تجهیزات مخابراتی و عرضه‌کننده گوشی‌های هوشمند در جهان نیز به چشم می‌خورد، شرکت‌های آمریکایی یکی پس از دیگری اعلام کردند که دیگر به همکاری با این غول تکنولوژی چینی ادامه نخواهند داد و به قطع پشتیبانی از سرویس‌های توسعه داده شده خود خواهند پرداخت.

از جمله مهم‌ترین شرکت‌هایی که به دنبال تحریم‌های واشنگتن، هواوی را بایکوت کردند، می‌توان به گوگل، کوالکام، اینتل، برودکام و به تازگی فیس‌بوک اشاره کرد که از تبعات منفی این قطع همکاری و پشتیبانی می‌توان از لغو لایسنس سیستم عامل اندروید و عدم فروش تراشه‌های پردازنده به این شرکت چینی نام برد.

بر اساس گزارش وب سایت phonearena، حالا شرکت فیس‌بوک نیز که به تازگی اعلام کرده است دیگر نمی‌خواهد با هواوی همکاری کند، به نظر می‌رسد روی اپلیکیشن‌های تحت نظر آن یعنی واتس اپ، فیس‌بوک و اینستاگرام تأثیر منفی بگذارد و دیگر کاربران و خریداران گوشی‌های این برند چینی به صورت پیش فرض نتوانند این برنامه‌ها را مشاهده کرده و روی گوشی خود داشته باشند.

البته به نظر می‌رسد به صورت کلی دسترسی کاربران گوشی‌های هواوی به اپلیکیشن‌های مختلف علی‌الخصوص برنامه‌های مذکور بسیار دشوارتر از قبل باشد، چراکه در حالت عادی حتی اگر برنامه‌ها به صورت پیش فرض نیز روی موبایل نصب نشده باشد، کاربران می‌توانند با مراجعه به فروشگاه آنلاین و اینترنتی گوگل پلی استور، آنها را دریافت و دانلود کنند.

این در حالی است که دسترسی به فروشگاه آنلاین گوگل نیز بعد از تحریم گوگل، بسیار سخت و غیرممکن خواهد شد؛ بنابراین به نظر می‌رسد که کاربران گوشی‌های مذکور از راه‌های دیگری باید به دنبال دریافت، دانلود و نصب باشند که بدون شک برایشان کاری طاقت‌فرسا به شمار خواهد آمد.

بدون شک محدودیت‌های جدیدی که آمریکا برای هواوی وضع و اعمال کرده است، تأثیرات منفی و تبعات گسترده‌ای را در پی خواهد داشت و این بدان معناست که دیگر قادر نخواهد بود هرگونه سرویس اختصاصی ارائه شده توسط گوگل را استفاده کند و استفاده از سیستم عامل اندروید توسط هواوی تنها محدود به لایسنس‌های متن باز و AOSP خواهد بود.

لغو لایسنس اندروید برای برند هواوی، به معنای عدم انتشار نسخه‌های جدید آپدیت اندروید نظیر به‌روزرسانی‌های نرم افزاری و امنیتی که هر از گاهی منتشر شده و به منظور جلوگیری از آسیب پذیری‌های امنیتی و برطرف شدن مشکلات کوچک و بزرگی که کاربران با آنها مواجه می‌شوند، همچنین عدم دسترسی کاربران به تمام سرویس‌های ارائه شده از سوی گوگل نظیر فروشگاه اینترنتی گوگل پلی استور و دانلود اپلیکیشن‌های موردنظر از آن خواهد بود.

مشکلات و کشمکش‌های دولت آمریکا با هواوی از جنجال‌برانگیزترین و خبرسازترین اتفاقات سال ۲۰۱۸ میلادی بود که به نظر می‌رسد به این زودی تمام نخواهد شد.

هواوی که بزرگترین تولیدکننده و توسعه‌دهنده تجهیزات مخابراتی و دومین سازنده و عرضه‌کننده موبایل در جهان محسوب می‌شود، پیش از این نیز در طول یک سال اخیر از سوی دولت ترامپ تحت فشارهای سیاسی و تجاری زیادی قرار گرفته بود و نگرانی‌های امنیتی خود را به سایر کشورهای هم پیمان آمریکا نظیر استرالیا، نیوزلند، کانادا، ژاپن و بریتانیا منتقل کرده بود تا آنها نیز به همکاری با این شرکت چینی خاتمه بخشند تا بدین ترتیب بتواند در ادامه جنگ تجاری با چین، ضربه مهلکی بر اقتصاد این کشور پهناور وارد کند و به عقیده بسیاری از تحلیلگران، جلوی رشد سرسام‌آور و شکوفایی سریع اقتصادی غول‌های تکنولوژی چینی را بگیرد.

با اینکه دولت چین و شرکت هواوی همه این اتهامات و نگرانی‌های امنیتی را بارها رد و تکذیب کردند، به نظر می‌رسد که نگرانی در مورد جاسوسی از اطلاعات کاربران در کشورهای مختلف علیه این اپراتورهای مخابراتی همچنان وجود دارد.

از طرفی دیگر، جنگ تجاری چین و آمریکا نیز به نگرانی‌های امنیتی علیه هواوی در توسعه زیرساخت‌های مربوط به شبکه ۵G مزید بر علت شده و در حال حاضر آتش اختلافات آنها را شعله‌ورتر از قبل کرده است.

راه‌هایی برای خلاق‌تر شدن-عکس منظره

آفتاب‌‌نیوز :

ذهن خلاق برای هر کاری لازم است از حل مسائل و رفع مشکلات تا رضایت فردی. چه‌کار می‌توانیم بکنیم تا آن را تقویت کنیم؟

هر روز از ما انتظار می‌رود تا از عهده‌ٔ ده‌ها تصمیم و داوری بر‌آییم. این تصمیمات از موارد کوچکی مثل این که برای صبحانه چه بخوریم شروع می‌شود و به تصمیمات بزرگی مثل تغییر شغل می‌رسد.

مشکل اینجاست که منابع ذهنی ما محدودند، ذهن انسان فقط می‌تواند از عهدهٔ شماری از مسائل بر‌آید.

با چالش‌های عظیمی که در برابرمان قرار دارد، برای کارکرد مؤثر‌ ذهن ناچاریم از میان‌برهای ذهنی استفاده کنیم. رویکردی که به ما کمک می‌کند در مسیر زندگی پیش برویم، اما رشد ما را به عنوان انسان محدود می‌کند.

موضوعی به سادگی انتخاب آدم‌های اطراف‌مان، می‌تواند تغییر بزرگی ایجاد کند و به ما کمک کند که خلاق‌تر شویم.

۱۰۱ کاربرد قاشق

ممکن است پرسش عجیبی به نظر بیاید، اما قاشق به چه درد می‌خورد؟

فرض سریع و فوری شما ممکن است این باشد که برای هم زدن چای یا قهوه یا برای خوردن حلیم.ما تمایلی به فکر کردن به کاربرد‌های بسیار دیگری که ممکن است قاشق داشته باشد نداریم. مثلاً با آن گودالی بکنیم یا دری را باز کنیم یا نخود‌ها را روی میز پرتاب کنیم.

فکری که اول از همه به ذهن ما می‌رسد نوعی میان‌بر ذهنی است: نیاز به هیچ تلاش و فکری هم ندارد. این همان کلیشه‌های مرسومی است که ما در ذهن خود برای استفاده از قاشق داریم.

این نمونه‌ای از تفکر هیوریستیک (بر مبنای میان‌بر‌های ذهنی) است یا آنچه خیلی آدم‌ها به آن حس درونی می‌گویند.

تحقیقات نشان می‌دهد که روش‌های هیجان‌انگیز‌تری هم وجود دارد که با آنها می‌توانیم خلاق‌تر باشیم و از شر خیلی از افکار خودکاری که در ذهن‌مان هست، خلاص شویم.

یکی از این روش‌ها این است که خود را در معرض تنوع اجتماعی بیشتر قرار دهیم، به عبارت دیگر کارهایی مثل دوستی و همراهی و قاطی شدن با آدم‌هایی که “مثل ما نیستند”.

ما در موارد گوناگونی با یکدیگر تفاوت داریم: سن، نژاد، تحصیلات، زادگاه و موارد دیگری از این قبیل.

برای معاشرت با کسی که زمینهٔ فرهنگی متفاوتی با ما دارد نیاز به این است که از محدودهٔ آسایش خود بیرون بیاییم. حتی تصور انجام چنین کاری می‌تواند اثر مثبتی داشته باشد.

از منظری دیگر، تنوع، به ذهن ما تمرین مؤثری می‌دهد و درست مثل ورزش و تمرین بدنی، بسیار هم برای ما مفید است.

از روز هم روشن‌تر

ما خوب می‌دانیم که “کبوتر با کبوتر، باز ‌با باز، کند هم‌جنس با‌هم‌جنس پرواز”. آدم‌ها دوست دارند با کسانی شبیه خودشان دوست شوند و معاشرت کنند. آدم‌هایی که ارزش‌ها و انتخاب‌ها و ویژگی‌های شخصیتی مشترکی با آنها داشته باشند. با شکستن این رسم و‌عادت، تفکر خودکار و کلیشه‌های ذهنی خود را به چالش می‌کشیم.

وقتی آدم‌ها با گروه متنوع‌تری از افراد معاشرت کنند، ذهن آنها ناچار به دریافت و تحلیل اطلاعات پیچیده‌تر و پیش‌بینی‌نشده‌تری می‌شود. هرچه بیشتر این کار را بکنند، در تحلیل هر نوع اطلاعات پیچیده و پیش‌بینی‌نشده مهارت پیدا می‌کنند.

این کار به ذهن ما کمک می‌کند تا برای همه مواردی که مثل روز روشن نیست، آمادگی داشته باشیم و این دقیقاً همان مشخصهٔ ذهن خلاق است.

مشکل شمع

در تحقیقی که در زمینهٔ فایده‌های تنوع اجتماعی انجام شد، از گروهی از شرکت‌کنندگان خواستند تا به فردی با شغلی که با کلیشه‌های ذهنی‌شان مطابقت دارد فکر کنند، مانند مامای زن.

از گروه دیگر خواستند تا به فردی خارج از کلیشه‌های مرسوم ذهنی فکر کنند، برای مثال پرستار بچهٔ مرد.

سپس از شرکت‌کنندگان خواستیم تا نام‌های جدید و بی‌سابقه‌ای بر نوع جدیدی از پاستا بگذارند و به این ترتیب میزان خلاقیت آنها را ارزیابی کردیم. تعدادی از نام‌های مرسوم و رایج پاستا را به عنوان نمونه به آنها دادیم.

نتایج نشان داد که کسانی که از آنها خواسته بودیم فردی را خارج از کلیشه‌های ذهنی تصور کند، خلاقیت بیشتری از خود نشان دادند.

آنها کمتر بر کلیشه‌ها و پیش‌فرض‌های ذهنی و نام‌های مرسوم و رایج که در این کار در اختیارشان قرار داده بودیم، تکیه کردند و نام‌های تازه و بهتری ساختند.

تحقیق دیگر این بود که آیا تجربه‌ٔ زندگی در خارج از کشور باعث افزایش میزان خلاقیت می‌شود.

پژوهشگران از معمایی به نام مشکل شمع استفاده کردند.

به شرکت‌کنندگان تصویری شامل شمع و قوطی کبریت و یک جعبه پونز نشان داده شد.

آنها باید فقط با همین چیزهایی که در برابرشان قرار داشت، شمع را طوری به دیوار وصل کنند که به خوبی روشن شود و بسوزد و اشک آن هم روی زمین نریزد.

راه‌حل صحیح آن است که از جعبهٔ پونز به عنوان جا‌شمعی استفاده شود.

در این آزمایش شرکت‌کنندگان باید پیش‌فرض‌ها و کلیشه‌های ذهنی موجود خود را نادیده بگیرند و کاربرد‌های دیگری غیر از کاربرد‌ مرسوم آن چیزها پیدا کنند.

نتیجه نشان داد که زندگی در خارج از کشور بر عملکرد خلاقانه‌تر در این آزمایش اثر دارد.

دیدگاه جدید

البته بیشتر ما با فکر کردن در مورد قاشق و پاستا یا وصل کردن شمع به دیوار خلاقیت خود را بیشتر نمی‌کنیم. اما چیزهای بسیار دیگری هست که می‌توانند به ما در این زمینه کمک کنند.

برای آوردن تنوع و گوناگونی در زندگی‌مان می‌توانیم کارهای زیادی بکنیم از تماشای فیلم‌های خارجی تا خواندن کتاب‌هایی در مورد آدم‌هایی از جاهای مختلف دنیا.

برای این کار می‌توانیم در گروه‌های داوطلب که افرادی از تمام سنین دارند، عضو شویم یا به باشگاه‌های ورزشی برویم و با افرادی با فرهنگ‌های دیگر معاشرت کنیم.

پژوهشگران هم‌چنین دریافتند که کار هنری و علاقمندی به هنر هم به ما کمک می‌کند همه‌چیز را از دیدگاهی تازه ببینیم، این کار را می‌توانیم با فرض کردن خودمان به جای شخصیت‌های آثار هنری هم انجام دهیم. این امر احساس ارتباط اجتماعی و مهربانی همگانی را در ما پدید می‌آورد.

پذیرا بودن در برابر تجربه‌های تازه ممکن است به نظر آسان نیاید اما به ما کمک می‌کند که از فاصله‌ها و حد‌ومرز‌‌ها فراتر رویم و دوستی‌های جدید و فراگیری پرورش دهیم.

در این روزگار چالش‌برانگیز ارتباط‌های اجتماعی، پذیرفتن چیزهای جدید و پیش‌بینی‌نشده، فایده‌های عینی زیادی برای ما دارد.

با این روش نه فقط به رشد شخصی خودمان کمک کرده‌ایم بلکه خود را در بهترین موقعیت برای کمک به حل مسائل و رفع مشکلات اجتماعی قرار داده‌ایم.



کد آمار